Mały Jubileusz

Autor: Krzysztof Grzybowski,  Data: 31.08.2012 r.

 

 

Mój udział w 18 Maratonie Solidarności na trasie Gdynia - Gdańsk (15.08) był wyjątkowy - 80 maraton w prawie 30 letniej ( 1983 ) przygody z bieganiem i za razem 18 maraton w Trójmieście. Jak na tak okrągłą liczbę ukończonych maratonów, należało to jakoś uczcić: np. pokonując ten dystans w czasie poniżej 3:30. Było to bardzo realne do  zrobienia - wystarczyło na bazie dobrej kondycji wytrzymałościowej z pierwszej części sezonu przeprowadzić - po lipcowej 3 tygodniowej przerwie biegowej - parotygodniowe przygotowanie (jak w ubiegłym roku). Były to głównie długie wybiegania w tempie pod planowany czas w maratonie. Takie przygotowanie spowodowało ograniczenie startów w zawodach na krótkich dystansach, które praktycznie w tym wypadku nic nie dawały, a zwiększały ryzyko nabawienia się przypadkowej kontuzji. A ze  przygotowania są na dobrej drodze pokazał start w 13 Maratonie Sztafet (bieg szybki - Głębokie 27.08)  i  dzień później - 13 Biegu Dookoła Morynia (bieg wytrzymałościowy - 12 km) Przygotowanie do startu w maratonie były swoją drogą, a sam start to już "inne para kaloszy".

 

 

 

Tym razem do Gdyni nie pojechałem sam, lecz w towarzystwie koleżanki klubowej (GTMB Amator ) Lucyny Poznańskiej i gorzowianina Krzysztofa Zakrzewskiego. Były różne opcje przejechania trasy (około 350 km) Gorzów Wlkp. - Gdynia  (pociąg, autobus, samochód), ale w końcu wypadło, że w podróż wybierzemy się samochodem Krzyśka. Było to bardzo dobre rozwiązanie - autobus odpadał (bardzo beznadziejne połączenie), pociąg tez (do Gdyni super, ale powrotny przez całą noc, bez gwarancji jechanie nimi - pełna rezerwacja miejsc). Jazda tam przebiegła bez problemu i  przed godz. 20 zameldowaliśmy się w biurze zawodów, które mieściło się Młodzieżowym Domu Kultury Gdynia - Wzgórza Maksymiliana blisko miejsca startu. Nie zagościliśmy tam długo - formalności z odbiorem numeru i pakietu startowego przebiegła sprawnie, więc  mogliśmy szybko udać się na nocleg. Mieliśmy zarezerwowany w niedalekiej odległości od biura zawodów w Hali Lekkoatletycznej GOSiR (Gdynia-Redłowo) Był tylko jeden warunek - trzeba było posiadać własny śpiwór i karimatę, lub materac. Jak to bywa na halach sportowych -  są one wyposażone w pewną ilość materacy, a ten miał dodatkowo do skoku o tycze. Były jeszcze wolne, więc bez namysłu z nich skorzystaliśmy. Teraz wiem jak są miękkie, aby zamortyzować upadek tyczkarza po skoku i dodatkowo - jak wygodnie można się na nich wyspać -  napiszę krótko - było super.

 

Ranek przywitał nas dobrą pogodą do biegania: było ciepło, pochmurnie i najważniejsze - bez deszczu.  Samochód zostawiliśmy na strzeżonym parkingu obok hali i z niezbędnymi rzeczami do biegu udaliśmy się spacerkiem na miejsce startu.  A że nie było daleko (około 3 km), więc potraktowaliśmy to jako mały rozruch przed startem. Na liście startowej znajdowało się ponad 900 zgłoszonych, co zapowiadało nowy rekord frekwencji. Tuż przed startem okazało się że jest ich  tylko trochę ponad 600 i bicie rekordu (650 -2011 r.) będzie trzeba przełożyć na następny rok. Na starcie ustawiłem się na przodzie stawki. Było to spowodowane tym że chciałem aby różnica między wynikiem brutto, a netto była dość mała, ale i tez tym, abym tuż po starcie nie byłem przyblokowany przez wolniejszych biegaczy. Ustawiają się oni w pierwszych rzędach ( pod telewizję, fotografów), a po przebiegnięciu krótkiego odcinku nagle zwalniają, powodują przy dużej frekwencji  utrudnienie swobodnego biegu innym, którzy ustawili się z tyłu. W paru maratonach ustawiałem się z tyłu i miałem tą "przyjemność" mijanie ich w tłoku. Wybija to z rytmu, a przy tym trzeba się  dobrze manewrować, aby "przebić" się do przodu.  

 

Pierwsze kilometry pokonywałem według planu - parę sekund poniżej 5 min/km. Na 10 km okazało się że drugie 5 km pobiegłem trochę za szybko - miałem czas 48:40 - lekko zwolniłem i już do półmetku biegłem w granicach planowanego tempa.  Warunki do biegu były bardzo dobre, choć pewne trudności w biegu powodowała dość spora duchota, tak jakby szło na opady deszczu.  Pomimo takiego powietrza biegło mi się nawet dobrze i dotarłem do półmetka w dobrej formie w czasie 1:44:25. Wszystko było według planu, ale po minięciu półmetka musiałem jednak mocniej zwolnić, bo przed 25 km dogoniła mnie grupa prowadzona przez pacemakerów na czas poniżej 3 godz. 30 min.  I wtedy zaczęła padać mżawka (przez 2-3 km), która tak mnie zdecydowanie pobudziła do szybszego biegu, że będąc czele grupy nadawałem jej planowane tempo. Do nawrotu na Westerplatte (2:40:53) było wszystko O'K i myślałem że już tak będzie do końca biegu. Nic z tych rzeczy. Na około 33 km zaczęły drętwieć mięśnia, zmuszając do  lekkiego zwolnienia, pomimo że ogólnie czułem się bardzo dobrze. Grupa w tym czasie zaczęła się pomału oddalać. Tak to trwało do około 37 km. Kryzys zaczął mijać, a odległość do grupy się już nie powiększała. Ten widok bardzo mnie pobudził, przez co nawet do niej trochę odrobiłem straty . Na 39 km nastąpiło zdecydowanie przyspieszenie. Na z biegu z mostu na tym kilometrze zobaczyłem kolegę z tras maratońskich, który do tej pory pokonywał mnie na ostatnich kilometrach. Tym razem mogło być odwrotnie tym bardziej że widziałem że już biegło mu się ciężko. Tak podniecony tym faktem rozpędziłem się, że  dogoniłem kolegę, a przy okazji moją grupę, która składała się już tylko z paru osób. Pozostało tylko - a może aż - 2,2 km do mety i trochę więcej niż 10 min. Czułem się świetnie i miałem kolosalną chęć do walki o czas. Jak się dowiedziałem od osoby prowadzącej grupę - może nie osiągną czas brutto poniżej  3:30. Ta informacja spowodowała jeszcze mocniejsze przyspieszenie biegu - chciałem mieć czas poniżej założonego czasu i brutto i netto. Tak pędziłem ostatnie 1,2 m ( chłopaki mieli GPS ) ze  pokonałem (wyliczyłem ) ten dystans parę sekund powyżej 5 min. Jak zobaczyłem czas to ostatnie parę metrów przed metą lekko zwolniłem. I dobrze, bo na mecie przez moment zabrakło mi wręcz powietrza. Koleżanka z grupą na 3:30 dogoniła mnie na 25 km, ale miała dwa kryzysy na trasie, które spowodowały ukończenie biegu w czasie 3:41:25 (netto). Krzysiek debiutując w maratonie ukończył go w bardzo dobrej formie w czasie 4:13:13. 

 

 

 

Po krótkim "złapaniu" oddechu udałem się odświeżyć  i na posiłek.  Z poszukiwaniem szatni z ewentualnymi prysznicami nie było problemu, bo było w tym samym miejscu co w ubiegłych latach. W mały namiocie ( szatnia ), trzeba było mieć naprawę dobrą kondycję aby się przebrać ( dobrze że ją miałem). Dość że była mała, to jeszcze nie było ani jednej ławeczki lub krzesła. Tym razem czekała mnie nie miła niespodzianka - w ustawionym w pobliskim wozie było parę pryszniców z których leciała włącznie lodowata woda. Już nie miałem tego szczęścia z ubiegłego roku, gdy trafiłem na ciepłą wodę. Trudno - trzeba było się jakość umyć - brrr - aby się odświeżyć i zapewnić przyjemne powietrze podczas powrotu w samochodzie -:))).  W tym roku organizatorzy ograniczyli się do zapewnienia na punktach odżywiania wyłącznie wodę i wodę z isostarem. Mogę powiedzieć: I tak jeszcze było dobrze, bo w poprzednich latach były sytuacje - co sam nawet na własnej skórze odczułem - brakowało nawet wody na ostatnich punktach odżywczych, pomimo że panował spory upał. Podsumowując maraton można wyciągnąć jeden podstawowy wniosek: organizacja biegu nie uległa zmianie na lepsze (dobrze że nie na gorsze), tylko pakiet startowy był ciekawszy i posiłek po biegu tez: drożdżówka, piwo i kawa ( ciepła, lub mrożona - pycha).  Krzysiek był po biegu w świetnej formie, bo w 5 godzin jazdy bez postoju w wesołej atmosferze "dostarczył" nas  cało  do domu. Byliśmy tam około godz. 23. 

 

 

 

Krzysztof Grzybowski
Lubuski Portal Biegowy
www.lubuskiportal.fc.pl
Gorzowskie Towarzystwo Miłośników Biegania
AMATOR
www.amator.fc.pl
bigfut@poczta.onet.pl
Strona rodzinna
www.grzybowscy.republika.pl

Lubuski  Portal  Biegowy,  Autor:  Krzysztof  Grzybowski  bigfut@poczta.onet.pl
     www.lubuskiportal.fc.pl    Data powstania  03.02.2008 r    Wszelkie prawa zastrzeżone